> >
>
> HAYATTAKİ SEÇENEKLER
>
>
> Sevgili Dostlar,
>
>
>
>
>
> Ne yapardınız?. ...kararı siz verin.
> Komik bir cümle beklemeyin, çünkü yok.
> Yine de okuyun.
> Soru su: Ayni kararı siz verir miydiniz?
>
>
> Okuma ve öğrenme zorluğu çeken çocuklara özel eğitim veren bir okul için
> bağış toplama yemeğinde, çocuklardan birisinin babası katılımcılar
> tarafından asla unutulmayacak bir konuşma yaptı. Okulu ve kendini adamış
> öğretmenleri kutladıktan sonra şöyle bir soru sordu:
>
>
> 'Dışarıdaki etkenler tarafından etkilenmedikçe doğa her şeyi mükemmel bir
> sekil ve sırada yapıyor. Ama yine de oğlum Shay, diğer çocukların
> öğrendikleri gibi öğrenemiyor. Diğer çocukların anlayabildikleri gibi
> anlayamıyor. Oğlumda doğal olması gerekenler şeyler nerede?'
>
>
> Bu soru karşısında dinleyiciler sessiz kaldılar.
>
>
> Baba devam etti. 'Ben inanıyorum ki, dünyaya Shay gibi fiziksel ve zeka
> engelli bir çocuk geldiğinde, gerçek insan doğası kendini gösterme
> fırsatını buluyor ve bu da insanların o çocuğa davranış şekillerinde
> kendini gösteriyor.'
>
>
> Ve sonra aşağıdaki hikayeyi anlatmaya başladı:
>
>
> Shay ve babası bir gün parkta Shay'in tanıdığı birkaç çocuğun beysbol
> oynadıklarını gördüler.
>
>
> Shay sordu, 'Acaba oynamama izin verirler mi?'
>
>
> Shay'in babası çoğu çocuğun Shay gibi bir çocuğun takımlarında oynamasını
> istemeyeceklerini ama ayni zamanda eğer oğluna izin verirlerse oğlunun o
> çok ihtiyacını duyduğu, engellerine rağmen başkaları tarafından kabul
> edilmenin özgüveni ve sahiplenme duygusunu vereceğini de biliyordu.
>
>
> Shay'in babası çocuklardan birinin yanına yaklaştı ve (fazla bir sey
> beklemeyerek) Shay in oynayıp oynayamayacağını sordu. Çocuk şöyle
> danışabileceği birilerine baktı ve sonra 'Su anda 6 sayı gerideyiz ve oyun
> sekizinci turunda. Herhalde takıma girebilir ben de onu dokuzuncu turda
> vurucu olarak sokmaya çalışırım' dedi.
>
>
> Shay büyük bir gayretle takımın yanına gitti ve yüzünde kocaman bir
> gülümseme ile takım t-shirtini giydi.
>
>
> Babası gözünde yaş, kalbi sıcak duygularla dolu onu izledi. Çocuklar
> oğlunun kabul edilmesinden dolayı babanın mutluluğunu gördüler. Sekizinci
> turun sonunda Shay'in takımı birkaç puan kazandı ama hala 3 şayi gerideydi.
> Dokuzuncu turun basında Shay eldiveni eline geçirdi ve sahaya sağ açık
> olarak çıktı. Ona doğru hiç top isabet etmemesine rağmen oyunda olmaktan
> son derece mutluydu ve babasının ona tribünlerden el salladığını gördüğünde
> yüzünde kocaman bir gülümseme vardı.
>
>
> Dokuzuncu turun sonunda Shay'in takımı yine puan kazandı. Şimdi bütün
> kaleler doluydu, oyunu kazanma şansı ortaya çıkmıştı ve topa vurma sırası
> Shay'e gelmişti.
>
>
> Bu noktada Shay'in vurucu olmasına izin vererek oyunu kaybetme riskini mi
> almalıydılar? Şaşırtıcı bir hamleyle Shay'e sopayı verdiler. Herkes topa
> isabet ettirme şansının sıfır olduğunu biliyorlardı çünkü bırakın topa
> vurmayı Shay sopayı bile elinde tutmasını bilmiyordu.
>
>
> Ama Shay sahaya çıktığında top atıcı, diğer takımın kazanma şanslarını bir
> kenara bırakarak Shay'e bu fırsatı tanıdıklarını görünce birkaç adım öne
> giderek yumuşak bir şekilde topu Shay'e doğru fırlattı. İlk topa Shay
> zorlukla sopayı savurdu ama ıskaladı.
> Atıcı tekrar birkaç adım öne doğru geldi ve topu yine yumuşak bir şekilde
> Shay'e doğru attı. Shay sopayı savurdu ve hafifçe topa dokunarak yere
> atıcıya doğru vurdu.
>
>
> Oyun şimdi bitecekti. Atıcı topu yerden aldı. İlk kaledeki adamına
> kolaylıkla atabilecek ve Shay'i sobeleyerek oyunu bitirebilecekti.
>
>
> Ama atici topu aldı ve ilk kaledeki adamının başının üzerinden diğer takım
> arkadaşlarının erişemeyeceği yere fırlattı. Tribünlerdeki herkes ve iki
> takımda bağırmaya başladılar,
> 'Shay, ilk kaleye koş, ilk kaleye koş!' Shay hayatında hiç bu kadar uzağa
> koşmamıştı ama ilk kaleye gidebildi. Şaşkınlıktan büyümüş gözleriyle yere
> çöktü.
>
>
> Herkes bağırmaya devam etti, 'İkinci kaleye koş, ikinci kaleye koş' Nefes
> nefese kalan Shay zorlukla ikinci kaleye koşabildi. Shay ikinci kaleye
> geldiği sırada açık sahada diğer takımdan biri topu almıştı ... takımın en
> küçüğü olan bu çocuk kahraman olma şansını elinde tutuyordu. Topu ikinci
> kaledeki adamına atabilirdi ama top aticisinin niyetini anladığından o da
> kasıtlı olarak topu üçüncü kaledeki arkadaşının başının üzerinden attı.
>
>
> Herkes bağırıyordu, 'Shay, Shay, Shay, bütün yolu koş Shay'
>
>
> Karşı takımdan birinin yardim ederek onu üçüncü kaleye doğru döndürmesiyle
> Shay üçüncü kaleye koşabildi, 'Üçüncüye koş! Shay, üçüncüye koş!'
>
>
> Shay üçüncüye gelirken diğer takımdaki çocuklar ve seyirciler ayağa
> kalkmışlardı ve bağırıyorlardı, 'Shay, hepsini koş! Hepsini koş!' Shay
> hepsini koştu ve oyunu takımı için kazanan bir kahraman olarak herkes
> tarafından alkışlandı.
>
>
> 'O gün', dedi babası, gözlerinden yaslar aşağıya doğru süzülerek,
> 'iki takımdaki çocuklar da dünyaya bir parça sevgi ve insanlık getirmeyi
> başardılar'.
>
>
> Shay bir sonraki yaza yetişemedi. O kış öldü. Bir kahraman olduğunu ve
> babasını mutlu ettiğini, ve eve geldiğinde annesinin de gözyaşları içinde
> onu kucakladığını asla unutmadı.
>
>
> Son NOKTA:
> E-mail ile hiç düşünmeden binlerce fıkra yolluyoruz, ama hayattaki secimler
> konusunda mesaj olduğunda insanlar tereddüt ediyorlar.
> Bunu size yollayan kişi hepimizin bir farklılık yaratabileceğimiz inancını
> taşıyor. Hepimizin her gün binlerce fırsatı olabiliyor 'doğal olan şeyleri'
> gerçekleştirmek için.
>
>
> Bilge bir adam bir zamanlar demiş ki:
> her toplum, kendilerinden daha az şanslı olanlara nasıl davrandığıyla
> değerlendirilir.
>
>
> Simdi iki seçeneğiniz var:
>
>
> Bu maili ;
>
>
>
>
>
> 1. Delete(Silmek)
>
>
>
>
>
> 2. Forward(iletmek)
>
>
>
> ----------------------------------------------------------